در بررسی تعداد گمانه‌های لازم برای شناسایی زمین در پروژه‌های ساختمانی، معیارها و استانداردهای مشخصی وجود دارد که بسته به نوع پروژه متفاوت است. برای ساختمان‌های منفرد، فاصله بین گمانه‌ها باید بین ۱۵ تا ۳۵ متر باشد و این فاصله به نوع لایه‌بندی زمین نیز بستگی دارد؛ اگر لایه‌بندی زمین یکنواخت باشد، تعداد گمانه‌ها بر اساس سطح اشغال ساختمان تعیین می‌شود و اگر زیر ۳۰۰ متر مربع باشد، تعداد کمتری نیاز است، اما برای سطوح بالاتر از ۱۰۰۰ متر مربع علاوه بر تعداد پایه، به ازای هر هزار متر مربع اضافی دو گمانه نیز باید افزوده شود. علاوه بر این، در صورت وجود گودبرداری عمیق‌تر از ۲۰ متر، تعداد گمانه‌ها باید ۵۰ درصد افزایش یابد. در پروژه‌های انبوه‌سازی نیز معیارها کمی متفاوت است؛ برای ساختمان‌هایی با بیش از ۱۲ طبقه، شرایط مشابه ساختمان منفرد اعمال می‌شود، اما برای ساختمان‌های بین ۵ تا ۱۲ طبقه فاصله گمانه‌ها بین ۳۰ تا ۶۰ متر است و برای ساختمان‌های کمتر از پنج طبقه در صورت لایه‌بندی یکنواخت، این فاصله بین ۵۰ تا ۱۰۰ متر و در غیر یکنواخت کمتر از ۳۰ متر تعیین می‌شود. در نهایت، نظر متخصص ژئوتکنیک در افزایش تعداد گمانه‌ها در شرایط خاص مانند گودبرداری‌های عمیق اهمیت بالایی دارد. این معیارها باعث می‌شود تعداد گمانه‌های لازم به‌درستی تعیین شود تا داده‌های ژئوتکنیکی دقیق و قابل اعتماد برای طراحی سازه فراهم گردد.